sammy

Ah Keşke!...

2008-04-06T16:46:00.009+03:00

Derin bir sessizlik kapladı her tarafı. Çıt çıkmıyordu. Rüzgarın etkisiyle cama vuran ağacın çıkardığı ses dışında hiçbir kıpırtı yoktu etrafta. Karanlıktı dışarısı. Zifiri karanlık. Tıpkı ruhum gibi diye düşündü kanepede oturan orta yaşlı adam. 40’lı yaşlarda olmasına rağmen en az 10 yaş fazla gösteriyordu. Nedensiz değildi doğadaki hiçbir şey. Elbet bunun da bir sebebi vardı.

Aile albümüne bakmaya devam ederken, bebeklik resmine takıldı gözü. Büyükada’daki yazlık evin bahçesinde çekilmişti resim. Annesinin kucağındaydı. Ne şirin, ne güzel bir bebekti. Keşke hep öyle kalsaydım diye düşündü. Ne yazık ki yıllar çok şey alıp götürmüştü. Ama hiç bir şey Onun kadar canavar ruhlu olmamıştı bu konuda. Dost bildiği günlerin acısı zamanla çıkmıştı. Farkında olmadan, yavaş yavaş , derinden ve sinsice.

Bir gün merdiven altında gizlice yaktığı sigarasını tüttürürken annesine yakalanmıştı. Hiç vurmamıştı o güne kadar annesi Ona. Eli yüzündeydi şimdi. Sanki o günün acısını hissetti bir an. Keşke o son olsaydı dedi kendi kendine. Keşke ufak bir tokadın acısıyla kalsaydı her şey. Ah şu keşkeler! Havada uçuşuyorlardı. Arada yüzüne çarparak.

“Yaksana oğlum bir tane sen de. Bak pişman olursun ha! Demedi deme”
“Yok istemem.”
“Lan oğlum neden korkuyorsun? Bak çok güzel. Ohhhhhhh! Mis mis!”
“Boğulmaz mıyım dumandan?”
“Ha ha ha! Ne boğulması be? Huzur buluyorsun. Mutlu oluyorsun. Al çek bir fırt”

Bir fırt çekmişti. Sonra bir fırt daha, bir daha, bir daha… Bir iki öksürük sonrası yıllardır içiyor gibiydi. Büyümüştü sanki.

Elinden bırakamıyordu artık. En yakın arkadaşıydı dumanı üstünde bu ufak şey. Günde bir iki tane derken bitirdiği paketlerin sayısını hatırlamaz olmuştu.

Hataydı yaptığı. Hayatının hatasıydı. Çok geçti bunu söylemek için. Ama deli gibi pişmandı. Yanılmıştı. Bunu ancak hastane odasında, iflas eden ciğerleri ile baş başa kalınca anlamıştı. Nasıl gelmişti, kim getirmişti hatırlamıyordu.

Kapı çalındı o an. Hemşire hanım gelmişti.

“Nasılsınız bugün? “

Nasıl mıydı? Tarif etmeye kelime var mıydı içinde bulunduğu bu ruh halini. Düşündü. Bulamadı. Sustu.

Oysa gençliğinde çakı gibiydi. Öyle derlerdi mahallede Ona. Boylu poslu, yiğit, yakışıklı bir delikanlıydı. Az atmamışlardı kızlar cebine hayran mektuplarını.

“Ahmet!”
“Efendim Zeliha”
“Beni seviyorsun değil mi?”
“Bu nasıl soru? Sevmesem işim ne yanında?”
“Ama seni geçen gün Ayla ile görmüşler”
“Kim görmüş! Yalan valla. Kuyruklu yalan.”
“Yani beni seviyorsun!”

Kaç kere tekrarlanmıştı bu diyalog. Sadece kızların ismi yer değiştiriyordu. Mahallenin oğlanları kıskançlıktan sinir oluyorlardı Ona. Ama kim takardı ki. Yaşadığına bakıyordu Ahmet. Ne yapabilirdi ki. Şeytan tüyü vardı Onda.

“Şimdi sizi ilaç için hazırlamam lazım Ahmet Bey”

Hemşire hanımın konuşması ile dağılmıştı kafasındaki eski hatıralar. Hastane odasındaydı. Kemoterapi saati gelmişti demek. Bu aldığı kaçıncı ilaçtı. Üstelik bir faydası var mıydı bunu bile bilemiyordu. Kendini hep yorgun ve bitkin hissediyordu sonrasında. Ama düşmüştü bir kere ellerine. Zaten oldum olası sevmezdi hastane odalarını.

Fotoğraf albümünü yatağının üstüne koyarken anılar, sesler ve keşkeler yoktu şimdi. Gözünden süzülen bir damla yaşı görmesini istemediği hemşirenin iteklediği sandalye ile sessizce çıktı odadan...

Yazan ve Çizen : Sammy

Diş Olmak Zor İş:)

2008-03-15T22:15:00.001+02:00

Severim

2007-09-25T16:17:00.001+03:00

Severim dedi kadın,
Kırık kalbinin kırıntılarını toplarken.
Sevmeyi severim önce,
Ayırt etmeden delicesine.
Doğanın sunduğu nimetleri,
Açan bir gülün üstündeki çiğ tanesini.

Sevilmeyi severim dedi kadın.
Çıkarsız ilişkilerdir sevgide favorim.
Bıçak darbesi olmadan sırtında,
Yaşam aksın gitsin isterim,
Doludizgin doyasıya.

Görmeyi severim dedi kadın.
Bir bebeğin iç yeşerten gülüşünü,
İnsanın insana sunduğu hoşgörüyü,
Kabuğunu kırmaya çalışan kuşun,
Dünyaya ilk tebessümünü.

Umut etmeyi severim dedi kadın,
Hayal kurmanın tadı damağından gitmeden.
Gümüş tepside sunulmasa bile,
Sevgiliden alınan bir demet kır çiçeği,
Sevgilerin en güzeli.

Yazan ve Çizen: Sammy

Geriye Ne Kaldı Ki!

2007-09-19T17:03:00.001+03:00

Önündeki boş kağıda bakıp durdu saatlerce. Yazmak istedikleri beyninin odalarında uçuşuyor ama bir türlü kelimelere dökülemiyordu. Geçirdiği kazanın etkisiyle sol elini kullanmakta zorlandığı için daktilo ile yazmak da zülüm olmuştu. Bir yardımcı mı almalıydı acaba? Ama en son gelen kadınla da anlaşamamış, Onu da çileden çıkarmıştı. Bu koca evde makinesi ve kağıtları ile baş başa kalmıştı sonunda.

“Babaaaaaaa dikkattttt etttttttttt!!!”

Her sabah kan ter içinde aynı kabusla uyanıyordu o günden beri. Uyumak denebilirse yataktaki boğuşmalarına. Hep bu ses, bu kelimeler.

İsteksizce kalktı yatağından. Sessiz ve kasvetli evde dünden farksız bir gün başlamıştı yine. Masanın üstündeki viski şişesinden bir yudum içerken, bu sert içkinin önce boğazını sonra midesini yakışını hissetti. Ama mutlu oldu yaşadığı duygudan. Yaksın, delsin, onu bu dünyadan çekip alsın istiyordu. Canı yanmalıydı. Kendince eziyet çektiriyordu bedenine. Suçluydu çünkü. Yaptığı affedilmezdi.

İçkinin de etkisiyle eski günleri hatırladı yeniden. Sanki aklından hiç çıkıyormuş gibi. Değerini bilmediği güzel, mutlu, huzurlu günlerini. Çocukları vardı, eşi ve dostları. Küçük bir hata ile bozmuştu bu güzel tabloyu.

Tam o an kapı çalındı. Gelen postacı idi. Yayınevi yeni kitabını göndermişti. Postacı sert mi bakmıştı kendisine? O da biliyor muydu yoksa olanları? Suçluluğu okunuyor muydu yüzünden? Tüm bu karmaşık duygular ile paketi alıp, kapattı hemen kapıyı. Bayağı zaman geçmişti bu kitabı kaleme alalı. Ama o kazadan sonra uzun süre hastanede yattığı için gönderememişti yayınevi kendisine. Bu güne kısmetti demek.

“Beni Hayata Bağlayan!”

Kendi yaşam hikayesini anlattığı bir anı kitabıydı bu. Eşi ve çocukları vardı kitabın sayfalarında. Onlarla yaşadıkları yer alıyordu kelime aralarında. Adı takıldı gözüne. “Beni Hayata Bağlayan” Ne kaldı ki diye düşündü. Hayata bağlayan ne var ne yok hepsini silip atmıştı.

O kavşağa girerken cep telefonu ile konuşmanın cezasını ömür boyu taşıyacaktı omuzlarında. Kapat demişti eşi, dinlememişti. Karşıdan gelen kamyonun selektörleri de fayda etmemişti.

Hastanede açmıştı gözlerini. Tek kurtulan oydu o feci kazadan. Sevdikleri olay yerinde hayattan kopup gitmişti. Kızının sesi çınlıyordu yine kulaklarında;

“Babaaaaaaa dikkattttt etttttttttt!!!”

Edememişti işte. Yapabilirim sanmıştı. Yapamamıştı. Kendine olan aşırı güvenin cezasını ömür boyu omuzlarında taşıyacaktı.

Viskisinden bir yudum alarak tekrar geçti daktilosunun başına. Sevdiklerine içindekileri dökmek, özür dilemek, günah çıkarmak istiyordu. Onu affedebilirler miydi acaba? Affetseler ne olurdu ki zamanı geriye döndüremedikten sonra.

Son kitabı olacaktı bu. Elinin acısını hissetmeden bastı tuşlarına makinenin;

“Geriye Ne Kaldı Ki!”

Yazan ve Çizen :Sammy

Deniz Kabukları

2007-09-13T18:42:00.000+03:00

Bu deniz kabuklarını çok sevdiğim bir aile dostumuzun balkonunda görünce bayılmıştım. Hemen bu güzel görüntüyü belgelemek istedim. Tabi bu resmimi çekerken deniz kabukları ile ilgili biraz bilgi edinmenin bir sakıncası olmazdı. Sizlerle de paylaşmak istiyorum:

"Denizaltının tam olarak keşfedilmemiş çok renkli dünyasında, balıklar ve mercanların yanı sıra, gizemli şekilleri, renkleri ve yaşam biçimleriyle deniz kabukları birer mücevher gibi yer alır. Çoğu insanın sadece deniz kıyısında dolaşırken veya yaz tatili için kıyı bölgelerine gittiği zaman gördüğü, kumsaldan toplayıp evinin bir köşesinde süs eşyası olarak kullandığı bildik deniz kabuklarından başka, az bilinen ve insanı hayretler içerisine düşürecek güzellikte binlerce çeşit deniz kabuğu daha var. İstiridye kabukları içinde küçücük bir kum tanesinin gösterişli bir inci haline gelmesi veya birbirinden farklı iki tür deniz minaresinin yan yana gelişi, farklı güzellikler ve şaşırtıcı zariflikler yaratır. Çeşitleri yüz bini bulan deniz kabuklarının bazıları hoşa giden renk ve zarafetlerinden ötürü eski devirlerde para yerine kullanıldığı gibi, günümüzde de pek çok evde süs eşyası olarak en hatırlı köşelere oturtulur.

TILSIMLI KABUKLAR

Deniz kabuklarının bir başka özelliği ise bilinen en eski büyülerde kullanılması. Kabuklarla tılsım yapmanın binlerce yıl öncesine dayanan bir tarihi var. Deniz kabuklarını her dönemde pek çok konu ile ilişkilendirebilen insanoğlu, onu hem nazara karşı koruyucu, hem de doğurganlığı temsil eden bir sembol olarak kullanmış. Kabukların güçlü bir doğurganlık sembolü olarak düşünülmesi nedeniyle, doğum sancıları ve kısırlığa karşı yaygın olarak kullanıldığı da biliniyor. Araştırdıkça, deniz kabuklarının sadece basit bir güzellikten ibaret olmadığı, her birinin mücevher değerinde ve hassasiyetinde olduğu ortaya çıkıyor. Malakoloji adı verilen kabuklu canlılar bilim dalında yapılan araştırmalarla literatüre her gün yeni türler ekleniyor. Deniz kabukluları, formlarına göre ana ve alt familyalar olarak sınıflandırılıyor. Tek parçadan oluşan ‘Gastropod’lar familyası, yüzde 80’lik oranı ile en kalabalık familya. Bunu yüzde 18 ile çift kapaklı ‘Bivalvia’lar izliyor. Dünyanın en güzel ve değişik kabuklarının Hint-Pasifik Okyanusu bölgesindeki denizlerden çıktığı biliniyor. Erişilmesi güç derinlikteki kabukların toplanması için farklı yöntemler kullanılıyor.Deniz kabuklarının saklanmasında dikkat edilecek en önemli nokta, kabukların doğrudan güneş ışığı almayacak ve tozlanmayacak yerlerde muhafaza edilmesi.

PAHALI BİR HOBİ

Deniz kabuğu koleksiyonculuğu özellikle Amerika’da yaygın. Birçok kulüp ve dernek bu dalda faaliyet gösteriyor.İnternet yoluyla yapılan açık artırmalarda 40 dolardan 3500 dolara kadar değişen fiyatlarla alım satımı yapılan deniz kabukları, artık bir hobi. Türkiye’de de dünya denizlerinden toplanan çeşitli kabuklara koleksiyonunda yer veren meraklılarla bu hobi yaygınlaşıyor. Kabuk koleksiyonerlerinden birisi de Fikret Özer. Deniz kabuğu merakının yıllar önce Bodrum Kalesi önündeki bir satıcıdan aldığı ‘Tridacna Squamosa’ türü bir kabukla başladığını belirten Özer, altı yıldır topladığı deniz kabukları ile bugün 3 bin türün üzerinde parçaya sahip bir koleksiyoner. Deniz kabuğu hobisini giderek bir iş haline getiren Oğuz Oral da Türkiye’de profesyonel anlamda deniz kabuğu ticareti yapan önemli bir isim."

Sevgiler.

Sammy

Kaynak: Skylife - Aralık 2003

Portulaca Grandıflora (Kedi Tırnağı, İpek Çiçeği, Yaz Çiçeği)

2007-09-12T10:09:00.000+03:00

Fotoğraf çekmek benim büyük keyif aldığım hobilerimden. Ama daha bu yolun çok başındayım. Kendimi bu konuda geliştirmek adına çalışmalara başladım boş zamanlarımda. Fotoğraf makinamı tanımaya çalışıyor ve digital fotoğraf çekimleri hakkında bilgi ediniyorum, püf noktalarını öğreniyorum.

Bu resim de rengine ve parlak görüntüsüne bayıldığım bir bahçe çiçeğine ait. Adının Sevgili arkadaşım Neşeli'nin de yardımı ile "Kedi Tırnağı" olduğunu öğrendiğim bu güzel çiçek hakkında ufak bilgi de vermek istiyorum sizlere:

- Mevsimlik bir bitki.
- Tohumla üretiliyor.
- Yaprakları almaçlı, silindirik-damla uçlu ve tüylü.
- 4-6 taç yapraktan oluşan gül gibi çiçeklere sahip.
- Kırmızı, pembe, turuncu, sarı, beyaz renklerinde açanları vardır.
- Dallar ya yayılarak ya da dikine büyüyor
- Çiçek açtıktan sonra 3-5 mm çapındaki tohum keselerinden bol miktarda tohum elde edilebiliyor.
- Kuraklığa dayanabiliyor, fakir, çakıllı, kumlu her türlü toprakta yetişebiliyor.
- Güneşi seviyor, arada bir sulamak yeterli oluyor. 35 cm’ye kadar uzuyor.
- Arsız bir çiçek, bir kez ektiniz mi sonraki yıllarda hep çıkıyor.
-Yazın çiçekleniyor. Söküldüğü zaman bile kendi tohumlarını döktüğü için ertesi sene kendiliğinden yeniden çıkıyor.
- Brezilya kökenli bir bitki.

Farklı konularda bilgi edinmek, yeni şeyler öğrenmek her zaman mutlu etmiştir beni. Mutluyum yine. Umarım siz de öylesinizdir.

Sevgiler.

Sammy

Hoşgeldin Bebeğim

2007-08-30T09:18:00.000+03:00

Etrafa yayılan mis kokunun onda yarattığı sarhoşluğun etkisiyle midir nedir gözlerini açamıyordu bir türlü. Odadaki kişilerin sesleri kulağını tırmalasa da neler konuşuluyor anlamıyordu. Ama teninde hissettiği bu yumuşaklığı fark etmemesi olanaksızdı. Zihninin vagonları onu uzun bir yolculuğa çıkardı o an. Zaman tünelinden koşar adımlarla geçti. O heyecanı duyduğu ilk dakikalardaydı şimdi.

-“Tebrik ederim hamilesiniz!”

Yanlış mıydı duydukları, yoksa çölde serap görmek gibi o da duymak istediklerini mi işitiyordu. Uzun zamandır beklediği bu anı yaşadığına şimdi inanamıyordu. 15 yıl dile kolay! Odadan çıkarken karşılaştığı her kişiye söylemek istemişti.

-“Benim de bir bebeğim olacak. Duydunuz mu? Benim de!”

Dışarıda yağan sağanak yağmur hiç böyle güzel görünmemişti gözüne. Ellerini açarak tüm damlaları tutmak, havayı içine çekmek, yaşama sevincini doya doya hissetmek istiyordu. Koşar adımlarla evine doğru ilerlerken eşine bu güzel haberi nasıl vereceğini düşündü.

- “Merhaba!”

İrkildi bu sesle. Odadaydı yine, bebeği yanında değildi. Ama mis kokusu hala havada dolaşıyordu. Doktoruydu gelen. Ağrılarının olup olmadığını soruyordu genç kadın. Ağrı mı? Olsa ne yazardı ki. Ona hayatının en güzel hediyesi gelmişti. Onunla neler yapacaklarını planlamıştı 9 ay boyunca. Sevinçlerini ve üzüntülerini onunla paylaşmıştı an be an. Müzik dinlemişlerdi beraber, arada bir kaçamak dans etmişlerdi. Alışveriş yapmışlardı çılgınca. Kitap okumuşlardı gözleri yorulana dek. Tepki vermişti arada tekmeleri ile. Minik kalbini dinlemişlerdi doktor ziyaretlerinde. Ağrı mı? Ağrı vız gelirdi.

-“Annemiz uyanmış mı? “

Hemşire hanım küçük bir arabanın içinde getirmişti bebeğini. Kalbinin hızla çarpışına engel olamıyordu bir türlü. O da heyecanlı mıydı acaba kendisi gibi? Ağlıyordu ikisi de. Kucağındaydı şimdi. Ayrılmamacasına. Ölünceye dek birlikte olmak istercesine. Minik kulaklarına ilk fısıldayışıydı.

-“Hoşgeldin bebeğim!”.

Yazan ve Çizen : Sammy

Ayrılık

2007-08-27T16:38:00.001+03:00

Rüzgar okşadı dalgalı saçlarını,
Hoş bir leylak kokusuydu etrafı saran,
Çınar ağacının kucakladığı bedeni,
Yılgındı,
Bitkindi,
Hissizdi.

Zihnini tırmaladı kulağındaki melodi,
Radyodaki kadın sesiydi bağıran,
Denizin derinliklerindeydi gözleri,
Buğuluydu,
Yorgundu,
Donuktu.

Dayanılmaz bir hüzün kapladı içini,
Ayrılık acısı bir kor gibi dağlayan,
Sevgiliden ayrılan elleri,
Narindi,
Sıcaktı,
Yalnızdı.

Yazan ve Çizen : Sammy

Uçan Tavuk

2007-08-10T22:15:00.000+03:00

"O gün gerçekten uçmak mı istemişti, yoksa rüzgarın itici gücü mü onu bu halının üstüne bırakmştı hatırlamıyordu.

Evinin kapısından karşı tepeye bakarken gördüğü manzara karşısında dehşete düştüğünü anımsadı en son. İçini bir hüzün kapladı.

-Nasıl olur bu? Nasıl bir canlı diğer bir canlıya bunu yapabilir?

Kapkaranlıktı tepe. Siyah renginin o kasvetli görüntüsü sarmıştı heryerini. Daha dün yeşil bir hırka giymemişmiydi. O rengarenk, yeşilin her tonunun olduğu hırkasını ne çok severdi. Hiç çıkarmazdı üstünden. Zorla, hunharca, canice yapılabiliyordu demek. Bir canlı bir canlıya...

Yaşayamazdı artık bu evde. Nasıl yaşardı? Hergün bu ölü manzaraya bakıp nasıl nefes alabilirdi.

Gitmek istedi, terkedip gitmek. Arkasına bakmadan, uçmak, uçmak, uçmak..............."

Yazan ve Çizen : Sammy

Mavi Gözlü Zürafa

2007-08-08T12:31:00.000+03:00

Renkler

2007-08-07T21:21:00.000+03:00

Ördiş

2007-07-17T13:31:00.000+03:00

Bebeğim

2007-07-06T17:32:00.000+03:00

Çikolata Çikolata

2007-07-03T10:12:00.000+03:00

"Çikolata Çikolata" Blogu ile okuduğu kitaplar hakkında detay bilgi veren ve izlenimlerini paylaşan Meral'in blogu için çizdiğim bir illustrasyon. Benim için çok zevkli, bir o kadar da hoş bir çalışma oldu.

"......Üstlendiği görevin bilinci ile çoraplarını bile çıkarmadan yatağından fırlayan sevgili leylek, çantasına doldurduğu kitapları bir an önce Çikolata Çikolata evine ulaştırmak istemektedir.

Zira evin sahibesi önceki getirdiklerini okumuş, dört gözle kendisinin yolunu gözlemektedir........."

Sevgiler.

Sammy

Sarı Saçlı Kız

2007-07-02T20:12:00.000+03:00

Bu çizim benim ilk tablet denemelerimden. Henüz çok yeni olduğu için elimi alıştırmaya çalışıyorum.

Sevgiler.

Sammy

Soğan Neden Göz Yaşartır?

2007-06-28T08:56:00.000+03:00

"Soğan Neden Göz Yaşartır?

Gözümüze herhangi bir şey kaçtığında gözyaşı salgılanır. Böylece göze kaçan maddeler uzaklaştırılır. Soğan doğrarken de soğanın suyu çevreye küçük damlacıklar halinde saçılır.

Gözümüze soğan suyu kaçtınında gözyaşımızla tepkimeye girer. Bunun sonucunda yakıcı bir asit oluşur.

Gözümüzü yakan bu asiti uzaklaştırmak üzere gözyaşı salgılanır."(*)

(*) Tübitak Bilim Çocuk Dergisi bilgi kartları.

Kokarcalar Neden Kokar?

2007-06-09T10:46:00.000+03:00

"Kokarcalar Neden Kokar?

Her hayvan, kendini korumak için bazı özel yöntemlere başvurur. Kokarcalar da korktukları zaman kendilerine zarar vereceğini düşündükleri canlıya keskin kokulu özel bir sıvı püskürtürler.

Bu sıvı kötü kokmanın dışında geçici olarak görme kaybına da neden olur. Böylece, kokarca düşmanlarını uzaklaştırmayı başarır " (*)

(*) Tübitak Bilim Çocuk Dergisi bilgi kartları.

Taze Ekmekler, Sıcak Öyküler

2007-05-28T08:16:00.000+03:00

Ekmek deyince ilk aklıma mis gibi bir koku geliyor. Evin içine yayılmış insanın ruhunu okşayan, güzel duygular uyandıran, sinirlerini yatıştıran o güzel koku. Ekmek hepimizin evinin vazgeçilmezi. Nimetimiz.

Evde ekmek yapmak bizim kültürümüzün çok eski dönemlerinden bu yana uyguladığı bir yöntem. Taş fırınlarda, elden yapma ocaklarda yapılan somun, pıtıl, saç ekmeği ve şu anda aklıma gelmeyen yöreden yöreye isimleri değişen ekmeklerin lezzeti hepimiz tarafından iyi bilinir. Şimdiki modern dünyamızda ekmek fırınlarda, elektrikli saçlarda ve artık ekmek makinalarında yapılıyor. Aynı lezzeti yakalayamasak da yakın bir tad alabiliyoruz .

İşte bize bu konuda yardımcı olacak, birbirinden güzel leziz ekmekler pişirmemize klavuzluk edecek bir kitap çıktı. 1 Haziranda piyasaya sürülecek bu kitap "Taze Ekmekler, Sıcak Öyküler" adını taşıyor. Kitabın yazarı sevgili arkadaşım Binnur Akhun Önen.

Binnur ile blog arkadaşlığı ile başlayan dostluğumuz şimdilerde kitabındaki ekmekler kadar sıcak, samimi sohbetlerle devam ediyor. Binnur "Anlat Anne" ve "Ekmek Kokusu"'nun yaratıcısı, yazarı, paylaşımcısı. "Nehir'in Seyir Defteri"'nin de yazan kişisi. (Anlatan şirin ve şeker Nehir) Onu tanımış olmaktan dolayı mutluyum.

Şimdilerde onun bu mutluluğuna ortak oluyorum. Bu ilk kitabı ve ben inanıyorum ki daha nice güzel kitaplara imza atacak. Hatta onunla imza günlerinde de buluşacağız.

Sadece ekmek hakkında bilgi edinmek, mis kokulu ekmekler yapmak için değil, Binnur'un ekmeklerle ilgili kendine özgü öykülerini okumak için tavsiye ederim bu kitabı. Şu anda http://www.kitapyurdu.com gibi kitap satış sitelerinde satışa sunuldu. Ancak kitapçıların raflarında görme tarihimiz 1 Haziran 2007.

"Hayat güzeldir. Kitap okumak hayatı daha da güzelleştirir"

Sevgiler.

Sammy

Kedilerin Neden Bıyığı Var?

2007-04-17T19:07:00.000+03:00

"Kedilerin Neden Bıyığı Var?

Kediler, bıyıkları sayesinde yüzlerine yaklaşan cisimleri fark ederler. Kedi bıyığı, özelleşmiş bir tür kıldır aslında.

Kökleri, normal bir kılınkinden 3 kat daha uzun ve derindedir. Aynı zamanda kökleri, pek çok kan damarı ve sinirle çevrili olduğundan çok da duyarlıdır.

Kediler, bıyıkları sayesinde hafif bir rüzgar ya da titreşimi bile fark edebilirler. Böylece karanlık ve dar alanlarda çevrelerine çarpmadan ilerleyebilirler." (*)

(*) Tübitak Bilim Çocuk Dergisi bilgi kartları.

Kuzucuk

2007-03-26T13:36:00.000+03:00

Blog arkadaşlarımdan Hayal'in bebişine yapacakları yatak örtüsüne işlenmek üzere çizdiğim bir kompozisyon. Sanırım şu günlerde bebişi ile buluşmaya hazırlanıyor. Güle güle büyütmesi dileğiyle.

Ben bu çizimi sadece kenar çizgilerini farklı ipliklerden yapmak koşulu ile yaka ve kolları büzgülü beyaz bir tişört üzerine kasnak ile işledim. Çok güzel durdu. Farklı tasarımlarda kullanılabileceğini düşünüyorum. Böyle çalışmalar yapmak da beni mutlu ediyor.

Sevgiler.

Buzda Dans

2007-02-24T19:48:00.000+02:00

Köpeğim

2007-02-22T17:26:00.000+02:00

Seviyor :) Sevmiyor :(

2007-02-14T23:11:00.000+02:00

Tüm sevenlerin "Sevgililer Günü" kutlu olsun.

...

2007-01-22T13:50:00.000+02:00

Merhaba arkadaşlar.

Bir süre çizimlerime ara vermeyi düşünüyorum. Bunun nedeni biraz sağlık sebepleri, biraz da 2007 içinde gerçekleştirmeyi umduğum, dilediğim, bunun için büyük çaba sarfettiğim planlarımı bir an önce uygulamaya koyma çabaları.

Sizlere buradan kendim adına umarım güzel müjdeli haberler veririm. Kimbilir belki de dayanamaz yine dönerim aranıza.

Şimdiye kadar bloguma verdiğiniz destek için, üşenmeyip bıraktığınız yorumlar için, paylaşımlarınız için kısaca herşey için teşekkür ederim.

Sevgiler.

Sammy

Not: Yukarıdaki resim benim geçen yaz artan iplik ve kumaşlardan yaptığım "çanta kuklam" 'a aittir.

2007 yılı Takvimi 2

2007-01-10T21:32:00.000+02:00

Bunlar da 2007 yılı takvimimin diğer bölümü.

Yeni yılın umduğunuzdan daha güzel geçmesi dileğiyle.

Sevgiler.

Sammy.

2007 yılı Takvimi 1

2007-01-08T12:05:00.000+02:00

2007 yılı takvimimin bir bolumunu bitirdim. Geri kalan ayları da tamamladığımda bu hafta içinde koymayı planlıyorum.

Umarım beğenirsiniz. Güle güle kullanmanız dileğiyle yeni yılda tekrar Merhaba.

Sevgiler.

Sammy

Güle Güle 2006, Hoşgeldin 2007

2006-12-26T23:19:00.000+02:00

Uzun zamandır blogumu güncelleyememiştim. Sevgili Bujene'nin bana yazdığı yorum ile hemen apartopar çizime başladım. Sonuçta blog işi büyük bir sorumluluk bence. Sizi takip eden, düşüncelerini paylaşan kişilere karşı sorumluluk. Ama blog dışı işlerimiz bazen öyle yoğun oluyor ki bırakın çizim yapmayı, düşünmeye bile vaktiniz olmuyor. O yüzden bazen blogumu güncellemem zaman alırsa lütfen beni affedin.

Gelelim yukarıdaki çizime. Bu çizimim bakıldığında da anlaşılacağı üzere eski ve yeni yıl ile ilgili. Bir yıl daha bitti. Acısıyla, tatlısıyla, kazandırdıkları ile kaybettirdikleri ile, mutlu, mutsuz... Ama her geçen yıl benim için yeni kazanımlar demek. Bardağın dolu tarafı ile bakmaya çalışıyorum yani. En büyük kazanımlarımdan biri bu blogum oldu. Tabi onunla beraber gelen yeni arkadaşlıklar, paylaşımlar...

2006 yılının bu son çizimi ile yeni yılınızı şimdiden kutluyor, 2007 'nin size güzellikler getirmesini diliyorum.

Hayal kurun ve kurduğunuz hayaller gerçek olsun.

Gülümseme yüzünüzden hiç eksik olmasın. En azından günde bir defa.

Sevgilerimle.

Sammy

Atkıcık

2006-12-18T17:16:00.000+02:00

Örgü Günleri # 1 için yaptığım logodan sonra etkinliğin ev sahibi Nurdan benden katılmamı da rica etmişti. Ben de şu aralar en sevdiğim elişlerinden olan örgü örmeğe fazla vakit ayıramadığım için bundan bir-iki yıl önce yaptığım yukarıdaki "Atkıcığımı" sizlerle paylaşmak istedim. Tam bir atkı görünümü olmadığı için ben bu ismi verdim kendilerine. "Atkıcık"

Farklı atkı türlerinden esinlenerek tasarladığım ve eldeki iplerimi değerlendirmek amacı ile ördüğüm Atkıcığımın yapılışı çok kolay:

* İlk adım olarak ipin kalınlığına göre seçtiğiniz şişlere 25 ilmek atmakla başlıyoruz.

* Birinci sırayı düz ördükten sonra, ikinci sıraya başlarken baştaki ilmeği şişe takarak diğer iki ilmeği bir çıkarıyoruz.

* Son ilmeğe kadar düz örmeğe devam ediyoruz. Son ilmeğin önünde şişe bir tane ilmek takıyoruz ve son ilmeği örüyoruz.

* Dönüş olan üçüncü sırada herhangi bir şey yapmadan ama ilk ilmeği şişe takmayı unutmadan (bu bitiş yerlerinin düzgün durması için önemli) düz örüyoruz.

* Bundan sonraki tüm işlemler yukarıdaki maddelerin sırasıyla devam etmesi sonucu ilerliyor.

* Delik işlemi için bitim noktasına gelmeden uygun bir yerde (resimdeki gibi) iki tarafa eşit ilmek dağıtıp orta yerdeki üç ilmeği kesiyoruz. Sonraki gidişimizde bu kestiğimiz ilmeğin üzerine üç tane takıyor ve normal örğümüze devam ediyoruz. (İlik açma olayı)

* Boynunuza doladığınızda iki ucu istediğiniz hizaya geldiğinde kesiyoruz. (Bendeki boyun çevresi kadar)

Bir de bu atkıcığın gülü var tabi. Tığ ile yaptığım gül için ise;

* İpin kalınlığına göre zincir çekip yuvarlıyoruz. Ben yanılmıyorsam burada 10 zincir çekmiştim.

* Sonra bu yuvarlattığımız zincirin içine yine zincirlerden oluşan 5 adet yaprak yapıyoruz. Her biri için ise ben, 10 zincir çektim.

* Bu zincir yaprakların içine başlanğıç ve son kısımlarını üstüne almadan batmak koşulu ile 5 adet ikili trabzan yapıyoruz. (ikili trabzan: ilmeği iki kerede tığdan çıkarmak)

* Sonra yaptığımız bu yaprakların altına yine aynı şekilde zincirler ve trabzanlarla 5 yaprak daha yapıyoruz.

* En son sıradaki yaprakları da üçlü trabzan olarak yapıp, üzerine farklı bir iplikten sık iğne gidiyoruz.

Son olarak da yaptığınız gülü açtığınız deliğe karşılık gelecek şekilde dikiyoruz.

İşte benim "Atkıcığım"ın yapılışı böyle. Aradan çok zaman geçti. Umarım doğru hatırlamışımdır. Artık sürçülisan ettimse affola.

Sevgiler.

Sammy

Karıncalar Neden Sıra Halinde İlerler?

2006-12-10T20:59:00.000+02:00

"Karıncalar bir besin kaynağı buldukları zaman, diğerlerinin de yerini bulması için geçtikleri yollarda özel bir koku bırakırlar.

Böylece diğer karıncalar sıra halinde bu kokuyu izleyerek besin kaynağına ulaşabilirler.

Her karınca, yalnızca önündeki karıncayı izler.

Böylece ip gibi uzun ve ince sıralar oluştururlar." (*)

(*) Tubitak Bilim Çocuk Dergisi'nden alınmıştır.

Örgü Günleri # 1

2006-12-06T21:33:00.000+02:00

El Örgüsü Blogu kapsamında bir "Örgü Günleri Etkinliği" düzenleniyor. Blog arkadaşım Nurdan bu etkinlik kapsamında benden bir logo yapmamı rica etti. Ben de onun bu talebi üzerine bu çizimi yaptım. Etkinliğin ilk konusu: "Atkı".

"Zavallı Kuzu öyle güzel hayal kuruyor ki. Aşık galiba. Ama bilmiyor ki Kurt'un onun için ne hain planları var."

Efendim siz de bu güzel, faydalı ve yaratıcılığınızı ortaya koyacağınız etkinlik için atkıları örmeye başlayın derim. Hem havalar da soğumuşken iyi olmaz mı? Belki ben de kendi tasarımlarımdan birini El Örgüsü blogunda sizlerle tanıştıracağım.

Şimdiden kolay gelsin.

Sammy

Güç Bende Artıkkk!!!

2006-12-03T23:37:00.000+02:00

Sen Benim Şekerimsin

2006-11-29T23:53:00.000+02:00

Sakız Çiğnemek Zor İştir

2006-11-23T23:23:00.000+02:00

Gülümsemek

2006-11-16T18:56:00.000+02:00

Her gün en az bir kere gülümsemeniz dileğiyle.

Sevgiler.

Pembe'linin Mutfağı Programı

2006-11-13T10:04:00.000+02:00

Ben ara sıra eski yaptığım çizimlere yeni yorumlar katmayı seviyorum. Bu tür denemeler bana farklı bakış açıları getiriyor. Bir de zamanla kendimi daha çok geliştirdiğim için yeni şeyler deniyorum.

Yine böyle bir istek uyanmışken içimde bu emelimi, Pembeli'nin Mutfağı' bloguna çizdiğim banner üzerinde uygulamaya karar verdim. Son yorumum Plazma TV 'den seyredilen "Pembeli'nin Mutfağı" Programı. Bilmiyorum seyrettiniz mi daha önce. Program başladı. Ben kaçtım.

İyi seyirler.

Sammy

10 Kasım

2006-11-10T09:58:00.000+02:00

SENİ UNUTMAYACAĞIZ

Bulmaca 2

2006-11-08T20:19:00.000+02:00

Soldan Sağa

1- Ziyafet.
2- Rütbesi general ile aynı olan deniz subayı
3- Erzak – Bir işaret sıfatı
4- Bir kadın dergisi ismi - Zamanın bölünemeyecek kadar kısa parçası
5- Bir nota - Bir nota
6- Bir nota
7- Soğuk ve duru sularda yaşayan bir balık türü
8- Karada, havada, suda bir yerden bir yere gitmek için aşılan uzaklık - Bir nota
9- Türkiye'nin Ulusal trafik kodu (Tersten) - Vücudun herhangi bir yerinde oluşan ve çoğu, deride şişkinlik, kızartı, ağrı ve ateş ile kendini gösteren irin birikimi, apse
10- Vilayet
11- Ege Bölgesinde bir ilimiz - Beyaz (Tersten)
12- Asker

Yukarıdan Aşağıya

1- Ramazan Bayramının diğer adı
2- Kelimenin sonuna geldiğinde birliktelik, beraberlik, araç, sebep veya durum anlatan cümleler yapmaya yarar - Tutam
3- Zambakgillerden, yaprakları uzun ve mızraksı, çiçekleri kadeh biçiminde, türlü renkte bir süs bitkisi - Geleceği öğrenmek, şans ve kısmeti anlamak amacıyla oyun kâğıdı, kahve telvesi, el ayası gibi şeylere bakarak anlam çıkarma
4- Gerçekleştirilmesi zamana bağlı istek - Avrupa Birliğinin baş harfleri - Zahmet
5- Dibi yüzeyinden veya ağzından uzak olan (Tersten) - Geçmişte yaşanmış çeşitli olaylardan belleğin saklandığı her türlü izler, hatıralar
7- Herhangi bir işi yapmak için ortaya konan güç, zorlu, sürekli çalışma, gayret – Yüzün, kaşlarla saçlar arasındaki bölümü (Tersten)
8- Ay - "Kan kardeşi" sözünün kısaltılmış biçimi.

Hayri Usta, iyi bir inşaat ustası. Çevresinde sevilen ve sayılan birisi. Ama bu aralar bir problemi var. Dalgınlık! Sürekli birşeylerini kaybedip duruyor.

Sabah erkenden kalkıp, işine gitmek için yola çıkmışken bir bakmış çok gerekli olan bir aleti yok. Hay Allah! Ne olacak şimdi? Siz ona yardımcı olmak istemez misiniz? Cevabınız "Evet " ise, o zaman yukarıdaki bulmacayı çözmeniz, sonra da yuvarlaklar içindeki harfleri sıraya koymanız yeterli. Ortaya çıkan kelime Ustamızın kaybettiği aletinin ismi. Bu ismi bulunca ustanın kulağına fısıldamayı unutmayın.

Kolay gelsin.

Sammy

Aç Ali Gezemez

2006-11-06T08:30:00.000+02:00

Ali bir gezgindir. Sırtında çantası dere tepe dolanır durur. Yine bu gezilerinden birinde karnından sesler geldiğini duyar. Birden acıkmış olduğunu farkeder. Canı şiddetle hamburger menü istemektedir. Aslında sakıncalı olduğunu düşündüğü bu yiyecek seçeneğini uzun zamandır yememiştir. O yüzden bir kereden birşey çıkmaz der ve araştırmaya başlar.

Ama bir türlü istediğini bulamaz. Siz Ali'ye bu konuda yardımcı olmak ister misiniz? Ali hangi ipi tutarsa "Hamburger Menü"'süne kavuşacaktır. Çok aç ve sabırsız bir delikanlı olduğunu da eklemeden geçemeyeceğim.

Kolay gelsin.

Sammy

Dostluk Hatırası

2006-11-02T19:17:00.000+02:00

Dost, sen istemesen de yanında olandır.

Dost, aradaki mesafe ne kadar olursa olsun seni arayandır.

Dost, sıcak bir gülüş, sımsıkı bir sarılıştır.

Dost, paylaşandır, paylaştıklarını başkaları ile paylaşmayandır.

Dost,.................

"Dostunuz bol olsun"

Sevgiler

Sammy

Basketbol

2006-11-01T09:02:00.000+02:00

Hey gençlik merhaba size,
Basket oynayacağız katılın bize,
Bıyıklı bir zenciyim görenler bilir,
Zincirime de kızlar sevinir.

Hem kel hem fodulum ama,
Karizmam var yeter bana,
Dövmemi farkettiniz umarım,
Şalvarımı takar, basketimi atarım...

Yazan: Sammy

Şiirimsi 1

2006-10-29T18:45:00.000+02:00

Uzun bir yol gibidir yaşam

Git git bitmez gelir insana

Kimi zaman engebeli, bazen de sıradan

Ama değil, öyle değil

Bir bakmışsın yolun sonundasın

İşte tam o noktada

Film şeridini sarmaktasın

Hüzünler, sevinçler, geride kalan anılar

Hayatının merkezine girenler, çıkanlar

En çok da keşkeler acıtır, yaralar

Son nefesini doyasıya verirken

Hayat güzeldi dersin

Tüm zorluklarına rağmen

İyiki yaşamışım, yaşlanmışım

...

Yazan: Sammy

Nehir

2006-10-19T10:28:00.000+03:00

Bu çizim Anlat Anne , Ekmek Kokusu ve Nehir'in Seyir Defteri bloglarının yazarı, arkadaşım Binnur'un kızı Nehir için. Ben ona "Boncuk Kız" diyorum. Çok şeker, bıcır bıcır bir çocuk. Allah ona çok uzun ve güzel bir ömür versin. Çizimim onlar için süpriz oldu. Bugün gönderdim Binnur'a. Onun da bugün doğum günüymüş. Bilmeden güzel bir doğum günü hediyesi oldu sanırım. Nice güzel yıllara sevdikleri ile beraber girmesini dilerim.

Bu tür çalışmalar fotoğraf üzerinden yapılıyor. Bu çizim benim bu konuda yaptığım ilk çalışma. İnternette öyle canlı ve gerçeğe yakınlarını görüyorum ki. İnşallah bir gün ben de öyle çizimler yapacağım.

Sevgiler

Pastacı Kız

2006-10-18T10:14:00.000+03:00

Bu illlüstrasyonu blogcu arkadaşım Susam için yaptım. Benim için çok zevkli bir çalışma oldu. Böyle Pastadan bir sal ile kim dolaşmak istemez ki değil mi?

Sevgiler

Bulmaca 1

2006-10-15T23:22:00.000+03:00

Bilgisayarım

2006-10-03T20:18:00.000+03:00

Merhaba arkadaşlar,
bir süredir bilgisayarım tamirde. Harddiski çöktü. Son zamanlarda grafik programları ile çok mu yüklendim ne? Bu nedenle de çizimlerimi ekrana aktaramıyorum. Bu çizimi de geçici bir süre için kullanacağım başka bir bilgisayarda yaptım. Gerçekten çok üzgünüm. İnşallah en kısa sürede yeniden çizimlerimi sizlerle paylaşmaya devam edeceğim.
Sevgiler

Zuzi

2006-09-27T15:11:00.000+03:00

Tiplemeler 2

2006-09-16T18:15:00.000+03:00

Tiplemeler 1

2006-09-14T00:08:00.000+03:00

İlkbahar

2006-09-07T00:06:00.000+03:00

İlk Kolaj Çalışmam: "Bahar Nerdesin?"

2006-09-04T17:03:00.000+03:00

Küçük Semi Bale Yapıyor

2006-08-30T22:04:00.000+03:00

Sizin Güzeliniz Hangisi?

2006-08-25T16:32:00.000+03:00

Güzel bir hafta sonu dileğiyle...

Sevgiler.

Pembeli'nin Mutfağı

2006-08-22T14:39:00.000+03:00

Blog sahibi arkadaşlarıma çizdiğim illüstrasyonlara bir yenisini daha ekledim: "Pembeli'nin Mutfağı"

Pembeli ilk blogumu aldığım dönemlerden beri benim çizimlerimi takip eden bir arkadaşım. Güzel tariflerinin olduğu bir blogu var.

İyi günlerde kullanması dileğiyle.

Sevgiler.

Keyif

2006-08-17T19:06:00.000+03:00

Görmedim, Duymadım, Söylemedim

2006-08-10T21:17:00.000+03:00

Yaren'in Günlüğü

2006-08-04T18:47:00.000+03:00

Kendime bir blog almaya karar verdiğimde ailenin bu kadar geniş olduğunu tahmin etmiyordum. Her geçen gün yeni arkadaşlarım oluyor. Bunlardan Biri "Şeyda". Şirin yeğeni "Yaren" için aldığı "Yaren'in Günlüğü" isimli blogunda çok güzel paylaşımlarda bulunuyor.

Benden bu blog için bir çizim yapmamı istemişti. Ben de yukarıdaki çizimi yaptım. Güle güle kullanmaları dileğiyle.

Sevgiler.

Küçük Semi ve Enda

2006-07-29T20:55:00.000+03:00

Merhaba. Uzun zamandır bloguma yeni çizim ekleyemedim. Bir süreliğine bilgisayarımdan uzak kaldım. Yine Küçük Semi'nin yaşamından birilerini tanıtacağım sizlere.

Küçük Semi'nin çok arkadaşı var. Ama en sevdiği arkadaşı "Enda". Enda da onun gibi şirin ve sevimli bir kız.

Sevgilerimle.

Küçük Semi ve Annesi Seli

2006-07-12T11:20:00.000+03:00

Küçük Semi'nin annesini tanıtmak istiyorum sizlere. Adı "Seli".

Yükseköğrenim görmüş bir evhanımı. Küçük Semi'yi kendisi büyütmek istediği için böyle bir tercih yapmış. Kimbilir belki de hayat buna zorlamıştır Onu. Bir çoğumuzu olduğu gibi.

Her zaman bakımlı durmaya özen gösteren, elbecerileri olan yetenekli bir bayan Seli. Kızını da bu doğrultuda yetiştirmeye çalışıyor. Rutin işlerinden olan ütü yaparken izliyoruz Onu. Yanında da yine kendisinin diktiği tavşanlı sarı eteği ile Küçük Semi, en sevdiği oyuncağı "Zuzu" ile beraber gülümsüyor bizlere.

Sevgilerimle.

Desen 3

2006-07-04T21:49:00.000+03:00

Küçük Semi ve Ailesi

2006-06-27T20:43:00.000+03:00

Küçük Semi'yi ve ailenin diğer üyelerini zamanla sizlerle tanıştıracağım. Yaptıkları işler ve kişilikleri hakkında bilgiler vereceğim.

Bu görüntünün bir de negatif halini koyuyorum buraya. Çocukları olanlar belki boyama olarak kullanmak isterler diye. Bazı çizimlerimin bu şekilde siyah beyaz hallerini de koymayı düşünüyorum.

Sevgilerimle.

Küçük Semi Tiyatro'da

2006-06-21T14:43:00.000+03:00

Desen2

2006-06-18T22:10:00.000+03:00

Desen1

2006-06-13T22:28:00.000+03:00

Bu defa bir desen çalışması koydum bloguma.

Hangi ürün için olduğunu sizin hayal gücünüze bırakıyorum.

Bu tür çalışmalarımı arada sizlerle paylaşmayı düşünüyorum.

Sevgilerimle.

Bay Domates Evlendi

2006-06-09T11:16:00.000+03:00

Bay Domatesi tanıyorsunuz. Daha önce de tatil görüntüsünü iletmiştim size. Geze geze sonunda muradına erdi Bay Domates.

Bakalım bundan sonra başına neler gelecek bizim gezginin.

Size güzel bir hafta sonu, Onlara da sonsuz mutluluklar dilerim.

Sevgilerimle.

Rüya

2006-06-02T21:37:00.000+03:00

Rüyalar mı gerçektir, yoksa yaşadıklarımız mı? Kimbilir?

Güzel rüyalar görmeniz ve gerçek olması dileğiyle.

Sevgiler.

Mevsimler

2006-05-22T20:36:00.000+03:00

Bu aralar hep bahar ya da yaz resimleri çizmek geliyor içimden. Tatili mi özledim nedir?

Ülkemizde artık "İlkbahar" ve "Sonbahar" yaşanmıyor sanki. Direkt "Yaz"'a ya da "Kış"'a geçiyoruz. Her mevsimi seviyorum ben. Ama hepsini sırayla. Teyet geçmeden.

"Mevsimler"'i bir de benim yorumum ile görmenizi istedim.

İyi seyirler.

Huzur

2006-05-19T19:41:00.000+03:00

Yaz mevsimini çok özledim. Bu çizgideki bayan gibi bahar çiçekleri arasında denizin o güzel görüntüsünü seyretmek bana her zaman huzur vermiştir.

Sizde de baktıkça benzer bir duyguyu yaşatması dileğiyle.

Sevgiler.

İlkbahar Esintisi

2006-05-12T15:30:00.000+03:00

Bugün sizlere bir defile düzenlemek istedim. Bu benim ilk defilem.

İsmi "İlkbahar Esintisi".

Tüm annelerin "Anneler Günü"'nü kutlar, güzel bir hafta sonu

dilerim.

Sevgiler.

Bay Domates Parkta

2006-05-08T00:31:00.000+03:00

Meyve adamlarımı zamanla bloguma koyacağımı ifade etmiştim. İşte onlardan biri "Bay Domates".

Kendisi gezmeyi ve eğlenmeyi çok sever. İşte bu gezilerinden birinde ziyaret ettiği bir parkta elinde meyve kokteyli ile sizlere bu pozu verdi.

Mavi Saçlı Kız

2006-05-04T17:37:00.000+03:00

Daha önce Anemon 'da yayınlanan "Mavi Saçlı Kız" ile tanıştırmak istedim sizleri. Adına şiir bile yazıldı.

Mavi saç olur mu demeyin. Bence bu kıza çok yakıştı. Ya sizce?

Blues Brothers Family

2006-05-01T11:16:00.000+03:00

Ben "Blues Brothers" filmini çok severim.

Defalarca izlememe rağmen her defasında aynı zevki alırım.

Bu aile Onlara benzemiyor tabi. Ama olsun. Bunlar da benim ailem.

"Blues Brothers Family".

Palyaço

2006-04-28T12:24:00.000+03:00

Güzel bir hafta sonu dilerim....

Ali Baba'nın Bir Çiftliği Var

2006-04-26T17:28:00.000+03:00

Bugünkü illüstrasyonum "Ali Baba'nın Çiftliği". Belki O'nun kadar geniş elemana sahip değil ama elebaşları yer alıyor.

Hepsi biraz düşünceli. Acaba ne düşünüyorlar? Yoksa içlerinden şu şarkıyı mı söylüyorlar:

"Ali Baba'nın bir çiftliği var. Çiftliğinde................"

Ayşem

2006-04-25T09:26:00.000+03:00

Bakımlı, iri gözlü, vesikalık kız resimlerini yapmayı sevdiğimi söylemiştim. Bunları zamanla sizlerle paylaşacağım. "Ayşem" de bunlardan biri.

Ben onlara baktıkça hepsinin bir hikayesi olduğunu düşünüyorum. Gerçek yaşamlar gibi.

Armut Ailesi

2006-04-21T15:58:00.000+03:00

Evet işte size "Armut Ailesi".

İlk olarak "Maço Armut'u" yapmıştım. Sonra onun çok yalnız olduğunu düşünüp eşini çizdim. Evet onların bir hayali var. Her ikisinin de ortak hayali bir bebek sahibi olmak.

Ne dersiniz sizce bu armut bebek kime benziyor?

Yeşil Gözlüm

2006-04-19T09:56:00.000+03:00

Bu aralar bu tür vesikalık kız resimleri yapmayı çok seviyorum. Çeşitli saç sekillerinde, iri gözlü, bakımlı bayanlar.

Yaptığım çizimlerin hepsinin bir adı var. Bunlardan biri "Yeşil Gözlüm".

Belki de sizin tanıdığınız birine benziyordur. Ne dersiniz?

Merhaba

2006-04-11T16:30:00.000+03:00

Çizimlerimi sizinle de paylaşmak istediğim için burdayım. Bakalım neler yaratacağım. Ben de merak ediyorum.

Sevgiler.

Sammy